นายกองค์การบริหารส่วนตำบล

นายวิเชษฏ์ รัตนบุรี

    ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล

นางสารภี โชติพันธ์


    ข้อบัญญัติงบประมาณรายจ่าย

    แผนบริหารความเสี่ยง

    ปฏิทินกิจกรรม

13  พฤษภาคม 2564
14  พฤษภาคม 2564
15  พฤษภาคม 2564
16  พฤษภาคม 2564
17  พฤษภาคม 2564

    ประวัติความเป็นมา

ประวัติความเป็นมา

       

         ตำบลควนกรด มีเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องกับการเดินทางมากมาย หลายกระแสแต่พอจะสรุปว่า “พระยาคอลาย” ซึ่งเป็นพระยาในฝ่ายวานิชย์ทางสุราษฎร์เดินทางมา
เพื่อนำสินค้าไปขายทางเมืองตรังโดยใช้เรือสำเภาเป็นพาหนะพร้อมเหล่าบริวารและลูกเรือมากมาย แล่นเรือทวนกระแสน้ำขึ้นทางน้ำตาปีเดินทางไปเรื่อย ๆ และแวะพักแรม พร้อมซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าไปตลอดทางผ่านเข้าคลองมิน คลองจัง เข้าคลองจอดและเดินทางได้ระยะหนึ่งเรือสำเภาของพระยาคอลายเกิดอัปปาง ทำให้ลูกเรือและสินค้าเสียหายมากมายเหล่าบริวารลูกเรือล้มตาย และสูญเสียเป็นอันมาก ซากเรือถูกกระแสน้ำไปเกยตื้นที่บริเวณใกล้เคียง ไม่สามารถใช้เดินทางต่อไปได้ หลังจากเรืออัปปางลงพระยาคอลายให้เหล่าบริวาร และลูกเรือช่วยกันรวบรวมทรัพย์สินและสินค้าที่เหลือเคลื่อนย้ายไปเก็บรักษาไว้บนเนินพร้อมให้สร้างที่พักอาศัย
ในบริเวณดังกล่าวให้บริวารและลูกเรือบางส่วนช่วยกันดูแลรักษาไว้และให้บริวารอีกส่วนหนึ่งเดินทางไปยังบริเวณ “ควนขี้แรด” เป็นการชั่วคราวพร้อมให้เหล่าบริวาร
สร้างกระโจมร่วมกันปักกลดาจำศีลภาวนาบำเพ็ญตน เพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์ร้ายไปด้วย ในระหว่างนั้น มีสตรีสูงศักดิ์เป็นผู้แสวงบุญจากแดนไกลนางหนึ่งชื่อว่า “นางพญาเลือดขาว” เดินทางผ่านและทราบข่าวเรือพระยาคอลายอัปปางจึงเดินทางไปยังควนขี้แรดเพื่อจะช่วยเหลือ แต่เมื่อไปถึงพบเพียงซากปรักหักพัง
และกระโจมชิ้นส่วนของร่มและกลดที่ทรุดโทรม เมื่อเห็นเช่นนี้นางพญาเลือดขาวจึงได้ให้บริวารที่ติดตามมาช่วยซ่อมแซมปรับปรุงให้สภาพดีขึ้นและสมบูรณ์เช่นเดิม
เพื่อจะได้เป็นที่พักของคนเดินทางต่อไป


          ที่พักแรม ณ ควนขี้แรดแห่งนี้ได้รับการเล่าขาน บอกกล่าวนักเดินทางไปรุ่นต่อ ๆ มาและเรียกที่พักแห่งนี้เรื่อยมาว่า “ควนกลด” แต่ด้วยระยะเวลาที่ล่วงเลยมานาน 
ผนวกกับภาษาที่ใช้ในการพูดการบอกกล่าวต่อ ๆ มา คำเรียกขานที่เรียกกันสืบมาว่า “ควนกลด” จึงค่อย ๆ เพี้ยนและกลายเป็น “ควนกรด” และเป็นชื่อตำบลที่ประกาศใช้กันอย่างเป็นทางการจนถึงปัจจุบัน